Een agressieve man is in de late namiddag in de Statiestraat in Berchem doodgeschoten door een politieman. Dat gebeurde nadat de man de hulpdiensten herhaaldelijk bedreigd had met een mes.
De politie werd rond 17.30 uur om bijstand gevraagd omdat het personeel van een ziekenwagen die in de Statiestraat stond, bedreigd en aangevallen werd door een man met een mes. De politie kwam ter plaatse.
“De agenten hebben de man herhaaldelijk gesommeerd om het mes neer te leggen, maar hij deed dat niet. Na een tijdje is er inderdaad een schot gevallen dat door een van onze agenten zou afgevuurd zijn. De MUG is opgeroepen voor de eerste hulp aan het slachtoffer”, zei de woordvoerder van de politie. De man is in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en daar overleden. Het is voorlopig ook niet duidelijk waarom de agressieve man het personeel van de ziekenwagen aanviel en bedreigde met het mes.
Als we het toch hebben over toogdiscussies, was er één tussen de Manu en mezelf over “An Englishman in NewYork”, al dan niet origineel van Sting of Godley&Cream. We hebben allebei gelijk want :
An Englishman in NewYork is van Godley and Cream uit 1982 en
Englishman in NewYork uit 1987 van Sting….nuance!!!
François (moet hij nog aan iemand voorgesteld worden?) werd op vrijdag15/02 60 jaar. Dit werd gevierd met een verrassingsfuif (???) in aanwezigheid van vrienden van vroeger en nu, ex-collega’s en uiteraard zijn familie.
Voor de volledige fotoreeks klik je gewoonweg HIER
Een kudde buffels kan zich slechts zo snel verplaatsen als de langzaamste buffel. En als de kudde wordt opgejaagd is de langzaamste en minst sterke in de staart van de kudde, degene die het eerst gedood zal worden.
Deze natuurlijke selectie is goed voor de kudde omdat het regelmatig verliezen van de minst sterken de gemiddelde snelheid en gezondheid van de kudde in zijn geheel verbetert.
Op een gelijke manier kan het menselijke brein alleen zo snel opereren als de langzaamste hersencellen, die de zenuwimpulsen verwerken.
Verschillende onderzoeken aan universiteiten wereldwijd hebben uitgewezen dat het overmatig innemen van alcohol de hersencellen doodt. Alcohol valt de langzaamste en slapste hersencellen als eerste aan. Aldus : het regelmatig consumeren van bier helpt het elimineren van de langzaamste hersencellen en dit maakt van ons brein een steeds snellere en efficientere machine
Het resultaat van deze studies bevestigt en evalueert de link tussen weekendfeestjes en de prestaties op het werk. Het verklaart ook waarom na een paar jaar na het verlaten van de universiteit en na het huwelijk, de meeste proffesionals niet meer op kunnen tegen de prestaties van de pas afgestudeerden.Alleen diegenen die zich houden aan een strikt regime van regelmatige alcoholconsumptie kunnen het intellectuele niveau dat zij in hun studententijd hadden, vasthouden.
Daarom is dit een oproep aan jullie allemaal : Als ons land zijn technologische waarde verliest, als we economisch ten onder dreigen te gaan, moeten we niet thuis zitten kniezen, maar zeggen waar het op staat : ga als de bliksem terug naar de kroeg en hijs leeg die halve liters
Je land en je bedrijf hebben je nodig op het toppunt van je kunnen. Ontneem jezelf geen bloeiende carriere. Neem het leven bij de kraag en DRINK
Het “Authentic Trappist Product”-logo duidt aan dat het product waarop het aangebracht is, de regels van de Internationale Vereniging Trappist naleeft:
Het product moet binnen de muren of in de onmiddellijke nabijheid van een Trappistenabij vervaardigd zijn.
Het product moet door of onder toezicht van de kloostergemeenschap vervaardigd zijn.
Het grootste deel van de winst moet aan sociale werken besteed worden
Dit werd uitbundig gevierd “ten Camargue” op vrijdagavond 22/01 in het gezelschap van zijn oude en nieuwe vrienden, cafékennissen, familie, toevallige passanten en andere leeglopers!
Voor de volledige fotoreeks klik je best HIER maar let op dat je geen muisvinger krijgt want het zijn meer dan 190 foto’s.
Apropos Pascal, als ge telkens klaarkomt als ge danst hoop ik dat ge voldoende proper onderbroeken bij hebt tijdens je avondjes uit, ‘t zal anders nogal een boeltje worden…
Zanger/bassist : Sting (echte naam : Gordon Matthew Thomas Sumner)
Gitarist : Andy Summers (echte naam : Andrew James Somers)
Drummer : Stewart Copeland (echte naam : Stewart Copeland)
Geschiedenis
Stewart Copeland wilde een nieuwe groep oprichten en had daarvoor al een naam: ‘The Police’. Hij had Sting reeds aan het werk gezien en dacht aan hem om in zijn nieuwe groep te spelen. De derde persoon werd Henri Padovani, een 24-jarige Corsicaan. Samen brachten ze op 12 februari 1977 de eerste single van The Police uit: ‘Fall Out’. Hun carrière kwam echter niet van de grond. Toen producer en tevens bassist Mike Howlett Sting uitnodigde om in zijn nieuwe groep Strontium 90 mee te spelen, zag het ernaar uit, dat dit het einde van The Police zou betekenen. Maar toen Howletts drummer op het laatste moment afhaakte, nam Stewart zijn plaats in. Bij een repetitie werden ze voorgesteld aan Andy Summers, destijds de leadgitarist bij Mike Howlett. Zowel Stewart als Sting wilden Andy bij de groep, maar Andy wilde dat ze eerst Henri ontsloegen. Na enkele optredens met hun vieren werd de knoop doorgehakt en Henri werd ontslagen. Hun livedebuut was op 18 augustus 1977 in de Rebecca’s club in Birmingham. In 1979 staat de band op Pinkpop tijdens hun zomertournee langs diverse festivals. De bandleden beschouwen dit optreden als bepalend voor de rest van hun carrière.
Daarna kwam hun groep echt van de grond met klassiekers als So lonely, Roxanne, Can’t stand losing you, Message in a bottle, Walking on the moon, Don’t stand so close to me, De Do Do Do De Da Da Da, Every little thing she does is magic, Spirits in the material world, Every breath you take, King of pain en vele andere. In 1985 viel de groep uiteen na ruzies. Officieel is de groep nooit uit elkaar gegaan, maar was er sprake van een ingelaste pauze voor solo-projecten van de bandleden.
Een vrouw komt ’s nachts niet thuis. De volgende dag zegt ze aan haar man dat ze bij een vriendin geslapen heeft. De man belt naar de 10 beste vriendinnen van zijn vrouw. Niemand weet van iets…
Vriendschap tussen mannen:
Een man komt ’s nachts niet thuis. De volgende dag vertelt hij zijn vrouw dat hij bij een vriend gelogeerd heeft. De vrouw belt naar 10 van zijn vrienden : 8 bevestigen dat hij daar geslapen heeft en 2 beweren dat hij daar nog is….
Aan alle vrienden, bekenden, tooghangers, toevallige passanten en iedereen die we nog zouden vergeten zijn een onvoorstelbaar tof, gezond en gelukkig 2008 toegewenst !!!
Beste vrienden, de vaten zijn geleegd, het seizoen 2007 van onze stamkroeg Camargue zit er op!
Wij gaan allemaal genieten van een welverdiende vakantie, of beter gezegd wij gaan ons allemaal verder volkappen en volvreten als gevolg van de eindejaarsfeesjes die voor de deur staan, maar dan op verplaatsing.
En dan starten wij goed getraind en voorbereid aan seizoen 2008.
Vooral Manu zal scherp staan want ik denk niet dat het een sinecure is om zijn madam Jella te volgen op haar wilde choppingtocht door Londen…dat wordt kilometers vreten en zakken sleuren!
Hieronder alvast enkele foto’s van de sluitingsavond (klik op de foto’s voor grotere versie)
Als ik handschoenen draag dan moet het al wel echt koud zijn, hoorde ik een man even verder aan te toog getuigen…
En vandaag heb ik ze aan, orakelde hij verder tegen niemand in het bijzonder, maar hij trachtte duidelijk de niet onaardige dienster enigzins te imponeren met zijn stelling.
Kijk, het kwam zelfs niet bij mij op om de bekentenis van deze brave ziel in twijfel te trekken. Ik zag zijn handschoenen trouwens op de toog liggen.
Tussen François en Paul de Ier en mijzelf kwam gisteravond een gesprek op gang dat leidde naar Ierse schrijvers. Hoewel we het erover eens waren dat Ierland zeer gerenommeerde schrijvers had afgeleverd slaagden we er niet in een referentiële lijst af te leveren. Onder invloed van de drank die ons geheugen reeds had aangetast bleven we steken op een drietal.
zijn Ierse auteurs van vroeger en nu die over de hele wereld beroemd zijn. Het literaire leven is overal voelbaar in Ierland, van de pubs tot afgelegen oorden die enkele van de grootste schrijvers inspireerden. Het Bloomsday Festival (ter ere van het werk van Joyce) en de Listowel Writers Week zijn slechts twee voorbeelden van de literaire topevenementen die in het hele land worden gehouden.
Toen we eindelijk Ierland hadden verlaten passeerden nog enkele potentaten de revue zoals daar zijn :
Van den Herman heb ik veel gelezen, van Houellebecq twee boeken maar ik moest tot mijn schande toegeven dat ik van Dimitri Verhulst nog geen boek had vastgehad.En ik ga nu dus beginnen aan De Helaasheid der Dingen.
Voila, zoals ge ziet hingen we wel aan den toog ons vol te kappen maar het moet niet altijd zatte zever zijn hé…
Zoals velen al zullen gemerkt hebben zijn er een aantal drastische veranderen doorgevoerd in het personeelsbestand van onze kroeg.
Om welbepaalde redenen zal Anneke ons niet meer bedienen en werd zij vervangen door Manu.
De diensturen van Mieke werden alsdus ook aangepast. Wij vinden haar nu terug op dinsdagen vanaf 17.00 uur tot sluit, op donderdagen vanaf 11.30 uur tot sluit en op vrijdagen vanaf 19.00 tot sluit.
Ziehier een foto van het huidige dienstersbestand van Bistro Camargue :
Op zaterdag 29 september vierden we met ons allen de 40ste verjaardag van “de bazin” Jella, die daags voordien de kaap van 40 jaren heeft gerond.
Het werd een feestje tot in de vroege uurtjes die klaarblijkelijk niet in haar kouwe kleren zijn gekropen want enkele dagen later sloeg het 40-virus toe.
Symptomen waren duidelijk waarneembaar aan het kapsel dat plots als gevolg van dit virus in muiszilvergrijs was omgeslagen.
Als dit nog maar goed komt…
Als ge nu hier eens zou klikken dat ziet ge de hele fotoreportage van de fuif.
